Przegrana Raiffeisen Polbank – odfrankowanie

 

Sąd Okręgowy w Warszawie uznał dziś, że w umowie Polbank EFG z 2009 r. znajdują się niedozwolone klauzule i „odfrankował" umowę naszego Klienta.

W konsekwencji Sąd zasądził na rzecz naszego Klienta zwrot nadpłat.

W ustnych motywach wyroku Sąd Okręgowy stwierdził, że:

  • konsument nie był rzetelnie poinformowany o ryzykach związanych z indeksowaniem kredytu; poza ogólnymi oświadczeniami, których podpisania wymagał Bank, żadnych innych informacji na ten temat od banku nie otrzymał;
  • postanowienia umowny nie były negocjowane; w szczególności za negocjacje nie można uznać automatycznego wyboru jednego z wzorców;
  • bank mógł dowolnie ustalać kursy, a w umowie i regulaminie brak jest jakichkolwiek obiektywnych kryteriów pozwalających konsumentowi na weryfikację poczynań banku;
  • aneks zmieniający sposób spłaty na CHF nie eliminował niedozwolonych postanowień umownych, a samego aneksu nie można uznać za nowację także dlatego, że zawierał wyraźnej woli odnowienia zobowiązania;
  • fakt zastosowania różnych kursów świadczy o wykorzystywaniu przez bank swojej silniejszej pozycji. Świadczy także, że bank wprowadził do umowy również element wymiany walut, na którą strony się nie umawiały;
  • wyeliminowanych niedozwolonych postanowień umownych umowy nie można uzupełniać, w tym także przy użyciu zasad określonych w art. 358 kc, który w dacie zawarcia umowy był już znowelizowany. Artykuł ten określa bowiem ustalenie równowartości w złotych zobowiązania wyrażonego w walucie a nie odwrotnie. 

Zdaniem Sądu umowa będąca przedmiotem sporu, po eliminacji z niej klauzul umownych, odpowiada naturze umowy kredytu. Określa bowiem kwotę kredytu (ta była wyrażona w złotych), kwoty udostępnione i wypłacone, a następnie spłacane (te były wyrażone w złotych), zasady wypłaty i spłaty kredytu oraz oprocentowanie (marża + LIBOR).

Sąd Okręgowy odniósł się także do ostatniego wyroku TSUE. Stwierdził, że jego interpretacje są różne, jednak to co z tego wyroku dla Sadu wynika na pewno to konieczność dążenia raczej do utrzymania umowy w mocy, a niej jej unieważniania.

Sąd oddalił roszczenie powoda o zwrot kwot wpłaconych na poczet ubezpieczeń stanowiących zabezpieczenie kredytu. Sąd uznał, że kredytobiorca miał możliwość w każdym czasie zmiany towarzystwa ubezpieczeń. Sąd stwierdził jednak, że takie ubezpieczenia mogłyby być uznane za naruszające interes konsumenta gdyby kwoty na ich pokrycie zostały doliczone do salda kredyt, od którego następnie bank naliczałby odsetki. W przedmiotowej sprawie kredytobiorca płacił jednak ubezpieczenie miesięcznie, co uniemożliwiało, zdaniem Sądu, uwzględnienie roszczenia.

Wyrok:

Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z dnia 17 stycznia 2020 r., sygn. akt. XXV C 162/19, odfrankowanie, 

pozwany Raiffeisen Bank, SSO Monika Włodarczyk


adw. Wiktor Budzewski
+48 509 028 028
w.budzewski@kbiw.pl